پاشلک
صدای گونه
فیلم کوتاه
گالری رسانهها
نقشه پراکنش
نامها
- نام فارسی: پاشلک معمولی
- نام علمی: Gallinago gallinago
- نام انگلیسی: Common Snipe
ردهبندی جانوری
- شاخه: Chordata
- رده: Aves
- راسته: Charadriiformes
- خانواده: Scolopacidae
- جنس: Gallinago
- گونه: Gallinago gallinago
اندازه بدن
- طول بدن: بین 25 تا 27 سانتیمتر
- گشودگی بالها: معمولاً 44 تا 47 سانتیمتر
- وزن متوسط: بین 80 تا 130 گرم
ویژگیهای ظاهری
پاشلک پرندهای کوچک و کشیده با پاهای کوتاه و منقاری بلند است. بالها و پشت بدن پر از خطوط قهوهای تیره و روشن است که آن را در محیطهای باتلاقی و چمنزارها استتار میکند و شکارچیان به سختی او را تشخیص میدهند. بدن زیرین کرمرنگ با لکههای قهوهای روشن است. دم کوتاه و پاها سبز کمرنگ تا زرد کمرنگ هستند. پرواز این پرنده سریع و مستقیم است و معمولاً هنگام فرار از شکارچیان حرکات غیرمنتظره و زیگزاگی دارد.
زیستگاه و پراکنش
پاشلک عمدتاً در زیستگاههای مرطوب مانند تالابها، مردابها، شالیزارها و زمینهای باتلاقی زندگی میکند.
پراکنش جهانی:این گونه در سراسر اروپا، آسیا و بخشهایی از آفریقا پراکنده است. پاشلک به دلیل نیاز به زمین نرم برای جستجوی غذا، بیشتر در زمینهای باتلاقی و شالیزارها یافت میشود.
پراکنش ایران: ، این پرنده به صورت مهاجر و زمستانگذران در اکثر تالابها و مناطق مرطوب کشور دیده میشود، بهویژه در شمال و جنوب ایران جمعیتهای قابل توجهی دارد.
عادات و رفتار
پاشلک پرندهای مخفی و محتاط است. بیشتر زمان خود را روی زمین سپری میکند و در طول روز کمتر دیده میشود، در حالی که در شب و گرگ و میش فعالیت بیشتری دارد. پرواز آن کوتاه، سریع و با حرکات زیگزاگی است که از دید شکارچیان مخفی بماند. منقار بلند، مستقیم و باریک پاشلک، ابزار اصلی او برای جستجوی حشرات، کرمها و سایر جانوران ریز در زمین نرم و مرطوب است. پرنده هنگام جفتگیری نمایشهای هوایی ویژهای انجام میدهد که شامل پروازهای بالا و صداهای مخصوص است.
تولیدمثل
پاشلک در ایران تولیدمثل نمیکند و بیشتر در مناطق شمال اروپا و آسیای مرکزی لانهسازی میکند. لانههای این پرنده معمولاً گودالهای کمعمق در زمینهای باتلاقی یا چمنزارها هستند. تعداد تخمها معمولاً 3 تا 4 عدد است و هر دو والد از تخمها محافظت میکنند. دوره تفریخ حدود 18 تا 21 روز طول میکشد و جوجهها پس از 2 تا 3 هفته قادر به ترک لانه و جستجوی غذا هستند.
تغذیه و رژیم غذایی
رژیم غذایی پاشلک شامل حشرات، کرمها، نرمتنان و دانههای گیاهی است. منقار بلند و حساس او امکان جستجوی دقیق غذا در زمین نرم و باتلاقی را فراهم میکند. در زمستان، تالابها و شالیزارها منابع اصلی تغذیه او محسوب میشوند و جمعیتها معمولاً به این مناطق مهاجرت میکنند.
تهدیدات و وضعیت حفاظتی
اصلیترین تهدید برای پاشلک، تخریب زیستگاههای تالابی و باتلاقی، خشک شدن تالابها و شکار غیرمجاز است. با این حال، جمعیت جهانی این گونه پایدار است و به همین دلیل در فهرست IUCN در رده کمترین نگرانی (LC) قرار دارد.
نقش اکولوژیکی و رفتاری
پاشلک نقش مهمی در کنترل جمعیت حشرات و نرمتنان تالابی و شالیزاری دارد. همچنین بخشی از زنجیره غذایی تالابهاست و غذای پرندگان شکارچی بزرگتر محسوب میشود. این گونه به عنوان شاخص سلامت زیستگاههای تالابی و باتلاقی در تحقیقات اکولوژیکی مورد استفاده قرار میگیرد.