پرستوی دریایی معمولی
صدای گونه
فیلم کوتاه
گالری رسانهها
نقشه پراکنش
نامها
- نام فارسی: پرستوی دریایی معمولی
- نام علمی: Sterna hirundo
- نام انگلیسی: Common Tern
ردهبندی جانوری
- شاخه: Animalia
- رده: Aves
- راسته: Charadriiformes
- خانواده: Laridae
اندازه بدن
- طول بدن: حدود 31 تا 39 سانتیمتر
- گستردگی بالها: تقریباً 72 تا 98 سانتیمتر
- وزن: بین 90 تا 165 گرم
ظاهر کلی:
پرندهای میاناندازه با بالهایی بلند و نوک باریک. بالهای بالایی خاکستری روشن، زیر بدن سفید یا خاکستری بسیار روشن است. کلاهک سیاه، پاها و منقار نارنجی-قرمز با نوک سیاه (در برخی زیرگونهها نوک کاملاً سیاه است). در پرواز، حرکات نرم و سریع دارد.
زیستگاه
پرستوی دریایی معمولی در مکانهایی باز و نزدیک به آب، مانند سواحل شنی و سنگی، جزایر کوچک، سواحل داخلی آبهای تازه و رودخانهها زادآوری میکند. آشیانههایش اغلب گودالهایی ساده در شن یا سنگریزه هستند که گاهی با گیاه یا مواد اطراف حاشیهگذاری میشوند.
پراکنش جهانی:
پراکنش پرستوی دریایی معمولی در نیمکره شمالی گسترده است—مناطق معتدله و نیمهقطبی اروپا، آسیا و آمریکای شمالی. اکثر جمعیتها مهاجر بوده و فصول سرد در مناطق گرمسیری یا نیمهگرمسیری کنار سواحل زمستانگذرانی میکنند.
پراکنش در ایران:
مهاجر زمستانگذران در تالابهای جنوبی ایران، حاشیه دریای کاسپین و غرب ایران است.
عادات و رفتار
پرواز این پرنده آرام، ظریف و سریع است و هنگام جستجوی غذا اغلب در هوا شناور میایستد. برای شکار ماهی، به صورت شیرجهای به سطح آب میپرد. در زمان حمل ماهی به جوجهها، صداهایی مانند «kee-yah» یا «kirri-kirri» از خود تولید میکند.
تولید مثل
آشیانههای این گونه در گودالهایی ساده در بسترهای باز ساخته میشوند؛ معمولاً ۲ تا ۳ تخم بهصورت رنگی و لکهدار میگذارد. دوران جوجهآوری (دوره انکوباسیون) حدود ۲۱–۲۲ روز است و جوجهها پس از ۲۲–۲۸ روز پرواز میکنند.
تغذیه
رژیم غذایی پرستوی دریایی معمولی عمدتاً شامل ماهیهای کوچک است اما سختپوستان و دیگر بیمهرگان آبی نیز در برخی مناطق مصرف میشوند. روش تغذیه آن شیرجه از ارتفاع برای گرفتن طعمه زیر سطح آب است.
وضعیت حفاظتی و اقدامات حفاظتی
وضعیت جهانی: این گونه در سطح جهانی مطابق رده بندی (IUCN) در رده کمترین نگرانی (LC قرار دارد.
کشور ایران: اطلاعات جدیدی در دست نیست، اما جمعیت این گونه در دهههای گذشته کم و حساس بوده است. .
شکارچیان طبیعی و تهدیدات انسانی
- شکارچیان طبیعی: موشها، راسوها، پرندگان شکاری، جغدها و غازها تهدیداتی برای تخمها و جوجهها محسوب میشوند.
- تهدیدات انسانی: تخریب زیستگاههای ساحلی، آلودگی، مزاحمت در دوران جفتگیری و توسعه مناطق ساحلی از جمله تهدیدهای اساسیاند.
اقدامات حفاظتی: شامل محافظت از زیستگاههای زادآوری، ایجاد جزایر شناور یا بسترهای مناسب برای آشیانهسازی، و کاهش مزاحمت انسانی در دوران تولید مثل میباشد.