اسکلت افعی

گالری رسانه‌ها

نقشه پراکنش

این اسکلت متعلق به گونه‌ای از خانواده افعیان است، مارهایی زهرآگین با دندان‌های نیش بلند و تاشو (solenoglyphous fangs) که برای تزریق زهر در شکار طراحی شده‌اند. ساختار جمجمه سبک و متحرک (kinetic skull)  به مار اجازه می‌دهد طعمه‌ای بزرگ‌تر از سر خود را ببلعد. ستون مهره‌ای بسیار انعطاف‌پذیر و شامل تعداد زیادی مهره است و دنده‌های متصل به مهره‌ها حفاظت از اندام‌های داخلی را فراهم می‌کنند و امکان حرکت خزنده نرم و بی‌صدا را می‌دهند. مارها فاقد اندام‌های حرکتی و استخوان‌های کمربند شانه‌ای و لگنی هستند، هرچند ممکن است بقایای کوچکی از اندام‌ها باقی مانده باشد.

جمجمه

جمجمه مارها دارای مفاصل متعدد است و اجازه می‌دهد دهان را باز کرده و طعمه‌های بزرگ را ببلعند. شامل استخوان‌های پوسته مغزی، پیشانی، آهیانه، بینی و آرواره است. کاسه مغز بزرگ و تا ناحیه پروانه‌ای گسترش یافته است. استخوان‌های بینی در بیشتر مارها کمتر استخوانی شده و ممکن است تنها در پایه خود به هم متصل باشند.

مهره‌ها

  • تعداد مهره‌ها بسته به گونه، بین ۶۰۰ تا ۱۸۰۰ متغیر است.
  • هر مهره شامل بدنه و قوس عصبی برای محافظت از نخاع است.
  • ستون مهره‌ای انعطاف‌پذیری حرکت مار را ممکن می‌سازد.

دنده‌ها

  • به مهره‌ها متصل بوده و از اندام‌های داخلی محافظت می‌کنند.
  • هر مهره ممکن است یک جفت دنده داشته باشد.
  • تعداد دنده‌ها بسته به نوع مار متفاوت است.

نمونه‌های خاص

اسکلت افعی شاخدار (Cerastes cerastes)

  • گونه‌ای بیابانی در شمال آفریقا و جنوب غربی آسیا.
  • دارای زائده‌های شاخ‌مانند بالای چشم‌ها.
  • جمجمه سبک و متحرک با دندان‌های نیش تاشو، امکان تزریق زهر عمیق به طعمه را فراهم می‌کند.
  • بدن پهن و دنده‌های متحرک برای حرکت سریع در شنزارها و دفن شدن برای کمین طعمه مناسب است.

اسکلت گرزه‌مار (Macrovipera lebetina)

  • یکی از بزرگ‌ترین افعی‌های منطقه خاورمیانه.
  • ستون مهره‌ای قوی با بیش از ۲۰۰ مهره و دنده‌های کشیده.
  • جمجمه انعطاف‌پذیر و دندان‌های بلند نیش (solenoglyphous) برای بلع طعمه‌های بزرگ.

زیستگاه‌های سنگی و کوهستانی، زهر هموتوکسیک برای مهار طعمه

پیمایش به بالا