اردک ماندارین

گالری رسانه‌ها

نقشه پراکنش

نام‌ها

رده‌بندی جانوری

اندازه بدن

ویژگی‌های ظاهری

اردک ماندارین یکی از زیباترین اردک‌های جهان است. نرها دارای رنگ‌های بسیار زنده و متنوع شامل نارنجی، بنفش، سبز و سفید هستند. پرهای روی سر و گردن بلند و رنگارنگ، و پرهای بال پهن و با الگوهای پیچیده دیده می‌شوند. ماده‌ها رنگی خاکستری و قهوه‌ای دارند و نقش استتار برای محافظت از لانه دارند. منقار نر قرمز و پاها نارنجی هستند، در حالی که ماده‌ها منقاری خاکستری و پاهای تیره دارند.

زیستگاه و پراکنش

زیستگاه اصلی شامل تالاب‌ها، دریاچه‌ها، رودخانه‌های آرام با پوشش گیاهی حاشیه‌ای و جنگل‌های مرطوب است.
پراکنش جهانی: شرق آسیا (چین، ژاپن، روسیه) و پراکنده به اروپا در جمعیت‌های غیر بومی.
در ایران: این گونه در ایران پراکندگی ندارد.

عادات و رفتار

اردک ماندارین پرنده‌ای اجتماعی است و معمولاً در گروه‌های کوچک دیده می‌شود. پرواز سریع و مستقیم دارد. نرها در فصل تولیدمثل رفتار نمایشی و آوازهای متنوعی دارند تا ماده‌ها را جذب کنند.

تولیدمثل

فصل تولیدمثل از اوایل بهار آغاز می‌شود. لانه‌ها معمولاً در تنه درختان یا در نزدیکی آب ساخته می‌شوند و با پر و گیاه پوشانده می‌شوند. هر لانه معمولاً شامل 9 تا 12 تخم است. دوره تفریخ حدود 28 روز است و ماده مسئول اصلی مراقبت از جوجه‌هاست، در حالی که نر اغلب در اطراف حضور دارد.

تغذیه

رژیم غذایی شامل دانه‌ها، میوه‌ها، حشرات و بی‌مهرگان آبزی است. هنگام تغذیه بیشتر در سطح آب و اطراف گیاهان حاشیه‌ای فعالیت می‌کند.

تهدیدات و وضعیت حفاظتی

تهدیدات اصلی شامل تخریب زیستگاه‌های آبی، شکار و جمع‌آوری غیرقانونی برای تجارت پرندگان زینتی است. حفاظت از تالاب‌ها و مدیریت صحیح زیستگاه‌ها برای بقای این گونه اهمیت دارد.

نقش اکولوژیکی

اردک ماندارین به تنظیم جمعیت گیاهان آبزی و حشرات کمک می‌کند و حضور آن نشان‌دهنده سلامت تالاب‌ها و زیستگاه‌های جنگلی حاشیه‌ای است.

پیمایش به بالا