یوزپلنگ آسیایی

یوز ایرانی عمدتاً جانوری تک‌زی است. نرها گاهی گروه‌های کوچک برادران (coalition) تشکیل می‌دهند، در حالی که ماده‌ها بیشتر همراه توله‌های خود دیده می‌شوند. فعالیت بیشتر در ساعات خنک روز (صبح و غروب) است. رفتار علامت‌گذاری قلمرو با ادرار و مدفوع روی صخره‌ها و تپه‌ها مشاهده می‌شود.

بینایی بسیار قوی ای دارد از فاصله حدود دو کیلومتری می تواند تکان خوردن دم یک آهو را تشخیص دهد. برخلاف اکثر گربه سانان بر سر راه طعمه کمین نمیکند. معمولاً طعمه را به وسیله چشم پیدا میکند پس از انتخاب طعمه مناسب که معمولاً ضعیف ترین حیوان یک گله است به طور خمیده و از پشت موانع به او نزدیک میشود چنانچه طعمه مشکوک شود مدت زیادی بی حرکت میماند و موقعی که به فاصله بین ۲۰ تا ۱۰۰ متری رسید با سرعتی معادل ۸۰ کیلومتر و با گامهایی به طول هفت متر به طرف طعمه حرکت میکند. با همین سرعت قادر است تا حدود ۵۰۰ متر شکار خود را تعقیب کند یوز سریع ترین دونده جهان است و میتواند فاصله ۱۰۰ متر را در ۳ ثانیه طی کند. و در مواقع ضروری سرعت خود را به ۱۱۰ کیلومتر در ساعت برساند ریه قلب کبد و غده های فوق کلیوی بزرگ است و به حرکات سریع بدن به خوبی پاسخ میدهند. ستون مهره ها برای پاهای عقب مانند فتر عمل می کند. سوراخهای بینی نیز به منظور استنشاق مقدار زیادی هوا گشادند و این میتواند یکی از علل تحلیل رفتن دندانها به علت کمبود فضای ریشه ها باشد. پینه های سفت کف پا و ناخنهای بلندش قابلیت چرخش ناگهانی و توقف سریع را به این حیوان می دهند. یوزها معمولا پس از رسیدن به طعمه با وارد آوردن ضربه دست و فرو کردن ناخن شست بلند تیز و قوی خود در بدن حیوان او را به زمین می زنند و سپس با فشردن گلو طعمه را خفه میکنند آثار ناخن در پوست اغلب حیوانات شکار شده به خوبی مشاهده می شود.